Δολοφόνοι δελφινιών

«Εντοπίσαμε στη Σύρο δελφίνι που το είχαν πυροβολήσει με πυροβόλο όπλο. Στην Αστυπάλαια βρήκαμε πριν από 10 ημέρες ένα σταχτοδέλφινο μαχαιρωμένο στον λαιμό και την κοιλιά. Και η απορία μας είναι γιατί σκότωσαν το σταχτοδέλφινο αφού δεν προσεγγίζει τα αλιευτικά εργαλεία ούτε κινείται στις ακτές». Σκοτώνουν τα δελφίνια, τις φώκιες και τις χελώνες στις ελληνικές θάλασσες. «Πλέον μπορούμε να μιλάμε για γενοκτονία αφού τα περισσότερα από τα θαλάσσια θηλαστικά και τις χελώνες δεν πέθαναν από ασθένεια, αλλά θανατώθηκαν από τον άνθρωπο» καταγγέλλει στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Έρευνας Αιγαίου «Αρχιπέλαγος» Θοδωρής Τσιμπίδης. Τους δύο τελευταίους μήνες η περιβαλλοντική οργάνωση, με τη βοήθεια των Λιμεναρχείων αλλά και κινήσεων πολιτών, άρχισε την καταγραφή όλων των θαλάσσιων θηλαστικών που εκβράστηκαν νεκρά στις ακτές. «Μέχρι στιγμής έχουμε ενημερωθεί επισήμως για 45 θανάτους, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι ο αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος», επισημαίνει ο κ. Τσιμπίδης. «Επτά στα δέκα θαλάσσια θηλαστικά έχουν βρεθεί μαχαιρωμένα (!)». Όπως επισημαίνουν από το «Αρχιπέλαγος», έχουν βρεθεί νεκρά ζωνοδέλφινα, ρινοδέλφινα, σταχτοδέλφινα, φυσητήρες, ζιφιοί, φώκαινες (θαλάσσιο θηλαστικό που μοιάζει με δελφίνι), φώκιες και θαλάσσιες χελώνες. «Πριν από ενάμιση μήνα βρήκαμε στη Σύρο μια αποκεφαλισμένη φώκια. Την ίδια περίοδο εντοπίσαμε μια νεκρή φώκια και στην Ικαρία, αλλά η εκτίμηση είναι ότι αυτή πέθανε από παθολογικά αίτια». Οι εκπρόσωποι των περιβαλλοντικών οργανώσεων που ασχολούνται με τη μελέτη, την προστασία και τη διάσωση των θαλάσσιων θηλαστικών υπογραμμίζουν πως αν κάποιος δεν έχει τις απαιτούμενες γνώσεις για να προσφέρει βοήθεια, είναι προτιμότερο να ειδοποιήσει το Λιμεναρχείο προκειμένου να ενημερωθούν οι ειδικοί για το περιστατικό. «Πριν από 20 ημέρες ξεβράστηκε στην Κρήτη σε παραλία του Ρεθύμνου ένα δελφίνι. Δυστυχώς από το Λιμεναρχείο με τη βοήθεια δύο κατοίκων της περιοχής το φόρτωσαν σε καρότσα φορτηγού και το πήγαν στα Χανιά, με συνέπεια το δελφίνι να πεθάνει από αιμορραγία», αναφέρει ο κ. Τσιμπίδης. «Και πριν από τρεις μήνες στο Καβούρι της Αττικής ένα δελφίνι με πρόβλημα “κάθισε” στα ρηχά πάνω σε μια φυκιάδα. Το είδαν οι θαμώνες από τις κοντινές καντίνες και το έσυραν προς τα βαθιά με αποτέλεσμα να πεθάνει, ενώ πρόθεσή τους ήταν να το σώσουν». Σύμφωνα με τους ειδικούς, άλλες αιτίες θανάτου για τα θαλάσσια θηλαστικά και τις θαλάσσιες χελώνες αποτελούν οι εκρήξεις, η χρήση σόναρ υψηλών συχνοτήτων κατά τη διάρκεια στρατιωτικών ασκήσεων και η αυξανόμενη ρύπανση των θαλασσών. «Οι περισσότερες από τις θαλάσσιες χελώνες που εντοπίσαμε είχαν καταπιεί πλαστικές σακούλες», λένε από το «Αρχιπέλαγος».
ΤΑ ΝΕΑ

Απαγορευμένες Μέθοδοι και Εργαλεία

ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΕΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ
Δεν επιτρέπονται οι καταδυτικές συσκευές παροχής αέρα για οποιαδήποτε μορφή αλιείας (πλην Σπόγγων Οστράκων Κοραλλιών).

ΓΡΙΠΟΣ - ΓΡΙΠΑΚΙ ΚΩΛΟΒΡΕΧΤΗΣ ΜΠΡΑΓΑΝΙ
Είναι διχτυωτά συρόμενα εργαλεία, που αποτελούνται από δύο παράλληλα δίχτυα (μπάντες) τα οποία συνδέονται με δίχτυ σε σχήμα σάκου. Το εργαλείο αυτό ρίχνεται από βάρκα στη θάλασσα σε περιοχές με ομαλό βυθό, και έλκεται από την ξηρά. Η αλιεία αυτή είναι παρόμοια με εκείνη της βιντζότρατας. Η χρήση αυτών των μεθόδων έχει απαγορευτεί από το 1952 Β.Δ. 11-7-49 (Α?/171).

ΛΕΝΤΙΣΙΑ Ή ΤΣΕΤΑ
Ειδική μέθοδος αλιείας που διενεργείται με ομάδα αλιευτικών σκαφών, τα οποία φέρουν δίχτυα που κυκλώνουν συγκεκριμένες θαλάσσιες περιοχές. Στη συνέχεια, κρεμούν στο βυθό με σχοινιά άσπρες πέτρες και τις κινούν προκειμένου να εκφοβίσουν τα ψάρια και να τα κατευθύνουν προς τα δίχτυα ώστε να συλληφθούν. Έχει απαγορευτεί η χρήση της από το 1959 Β.Δ 11-10-57 (Α?/222).

ΓΡΙΓΡΑΚΙ
Μικρό κυκλικό δίχτυ, παρόμοιο με τα κυκλικά δίχτυα των γρι-γρι. Έχει απαγορευτεί η χρήση του από το 1986, Π.Δ. 542/85 (Α?/191).

ΜΟΝΟΚΛΩΝΑ ΔΙΧΤΥΑ ΑΠΟ ΜΕΣΗΝΕΖΑ (ΜΟΝΟΦΙΛΑΜΕΝΤ)
Είναι ειδικός τύπος στατικών διχτυών, γνωστά ως κρυσταλιζέ, που κατασκευάζονται από νήματα μεσηνέζας (μονοφιλαμέντ). Έχει απαγορευτεί η χρήση τους από το 1978 Π.Δ. 1094/77 (Α?/356)

ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΦΩΣ
Απαγορεύεται η χρήση του, εκτός από την περίπτωση των γρι-γρι νύχτας κατά τη φάση της ανέλκυσης των διχτυών και της ερασιτεχνικής αλιείας με καμάκι χεριού.

ΠΑΡΑΣΥΡΟΜΕΝΑ ΔΙΧΤΥΑ
Είναι δίχτυα απλάδια μεγάλου μήκους και άλτους που παρασύρονται ελεύθερα, ρίχνονται σε επιφανειακά νερά θαλασσών για την αλιεία μεγάλων πελαγικών μεταναστευτικών ψαριών (τόννος, ξιφίας). Απαγορεύεται η χρήση τους από το 1993.

ΖΑΡΓΑΝΟΔΙΧΤΟ
Είναι κυκλικό εργαλείο για την αλιεία ζαργάνας. Λειτουργεί την ημέρα όπως ένα γρι-γρι ημέρας. Το μολάρισμα γίνεται αφού εντοπιστούν τα ψάρια με τη βοήθεια σημαδούρας. Η στίγκα και η τσιμούχα είναι πιασμένα σε μια σημαδούρα. Το σκάφος μετά κάνει κυκλική κίνηση γύρω από τα ψάρια και ενώνει τη σημαδούρα, στη συνέχεια βιράρει τη στίγκα ώσπου να κλείσουν τα μολύβια και να εγκλωβιστούν τα ψάρια. Απαγορεύεται η χρήση του από το 1997, ΠΔ 320/97 (Α?/224).
ΥΕΝ/ΔΛΑ (Αλιεία)

Ερασιτεχνική Αλιεία

Η ερασιτεχνική - αθλητική αλιεία διέπεται από τις διατάξεις του Π.Δ. 373/85 (131 Α΄),καθώς και απο τον Καν.(ΕΚ)1967/2006. Η ερασιτεχνική - αλιευτική αλιεία είναι η αλιεία που σκοπό έχει τη ψυχαγωγία ή την άθληση και όχι το βιοπορισμό ή την απόκτηση εισοδήματος. Οι ερασιτέχνες αλιείς πρέπει να είναι εφοδιασμένοι με ατομική αστυνομική άδεια αλιείας που εκδίδεται από τη Λιμενική Αρχή. Από την υποχρέωση αυτή εξαιρούνται οι ερασιτέχνες αλιείς που αλιεύουν από την ξηρά (άρθρο 232 Γενικός Κανονισμός Λιμένα).
Απαγορεύεται:
• η ερασιτεχνική αλιεία με τη βοήθεια φωτεινών πηγών εξαιρείται η περίπτωση αλιείας στη θάλασσα με καμάκι χεριού και με λαμπτήρα χωρίς καταυγαστήρα έντασης 500 κερίων.
• η ερασιτεχνική αλιεία με πλωτά μέσα στις λιμνοθάλασσες και τα λοιπά ιχθυοτροφεία μισθωμένα ή μη.
• η ερασιτεχνική αλιεία οστράκων, σπόγγων και κοραλλιών.
• η πώληση και γενικά η εμπορία αλιευμάτων που προέρχονται από ερασιτεχνική αλιεία.
• η ερασιτεχνική αλιεία με χρήση συρόμενων διχτυών, κυκλωτικών διχτυών ,γρι-γρι,δραγών σκάφους,μηχανοκίνητων δραγών,απλαδιών διχτυών, μανωμένων διχτυών και συνδυασμό διχτυών βυθού.
• η ερασιτεχνική αλιεία με χρήση παραγαδιών για άκρως μεταναστευτικά είδη.
Οι ερασιτέχνες αλιείς, που αλιεύουν με εργαλεία, που μένουν στη θάλασσα υποχρεούνται να σημαίνουν ώστε να είναι ορατά από 300 μέτρα τουλάχιστον.
Η ερασιτεχνική αλιεία στη θάλασσα επιτρέπεται να γίνεται μόνο με τα εξής εργαλεία και περιορισμούς:
• με παραγάδια των οποίων ο αριθμός των αγκιστριών να μην υπερβαίνει τα εκατόν πενήντα (150) για κάθε ερασιτέχνη ψαρά, που βρίσκεται μέσα σε αυτό. Ο συνολικός όμως αριθμός των αγκιστριών δε μπορεί να υπερβαίνει τα τριακόσια (300) ανεξάρτητα από τον αριθμό των ερασιτεχνών, που βρίσκονται στο σκάφος ή το πλωτό μέσο.
• με παγίδες (Κοφινέλλα - Κιούρτοι) μέχρι δύο (2) από τα εργαλεία αυτά για κάθε ερασιτέχνη ψαρά και με μήκος πλευράς κάθε ματιού, μετρούμενο από κόμπο σε κόμπο, μεγαλύτερο από σαράντα (40) χιλιοστά.
• με απόχη, καμάκι χεριού, καθώς και διάφορα αγκιστρωτά εργαλεία γνωστά με τις κοινές ονομασίες καθετή, συρτή πεταχτάρι, τσαπαρί, παρακόλα, καλάμι, πετονιά, σαλαγγιά, χωρίς κανένα περιορισμό.
Κάθε ερασιτέχνης ψαράς επιτρέπεται να ψαρεύει συνολικά:
• μέχρι πέντε (5) κιλά ψάρια ή κεφαλόποδα κατά 24ωρο, εφόσον αλιεύει με οποιοδήποτε από τα επιτρεπόμενα εργαλεία, εκτός από παραγάδια, με τα οποία επιτρέπεται να ψαρεύει μέχρι δέκα (10) κιλά. Εξαιρείται η περίπτωση που ένα ψάρι μόνο έχειμεγαλύτερο βάρος
• ένα μόνο άτομο του γένους των ροφοειδών (Epinnephelus).
ΥΕΝ/ΔΛΑ (Αλιεία)

Αν έχεις τύχη διάβαινε 2 ....

Αν έχεις τύχη διάβαινε...

Για οσους θελουν να ασχοληθουν με το ψαρεμα ...οι τροποι ψαρεματος

Πεταχτάρι

Μια πολύ συνηθισμένη μορφή ερασιτεχνικής αλιείας στην Ελλάδα και Κύπρο।
Είναι το ψάρεμα με πεταχτάρι από την στεριά η από βάρκα। Πρόκειται για πολύ απλό εργαλείο από μακρύ νήμα (παλαιότερα κατασκευαζόταν από υδραίικο σπανό ή λινό, καννάβινο, ενώ σήμερα αποκλειστικά και μόνο από συνθετική πετονιά), με δύο ή περισσότερα αγκίστρια και με μια ή δυο μολυβήθρες। Το πεταχτάρι δολώνεται με γαρίδα, ψαράκια, σκουλήκι, καραβίδα ή καλαμάρι (για νυχτερινό ψάρεμα) και με αυτό συλλαμβάνονται μουρμούρες, λαβράκια, σαργοί, σπάροι κ.ά. και την νύχτα ροφοί , μεγάλα πετρόψαρα μουγγριά. Το πεταχτάρι είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος ψαρέματος των αρχάριων ερασιτεχνών ψαράδων. Στις πιο εξελιγμένες μορφές του, η πετονιά είναι τυλιγμένη σε κυκλικό εξάρτημα το οποίο επιτρέπει στον ψαρά να εκσφενδονίσει όσο μακρύτερα μπορεί το πεταχτάρι του. Ένα ειδικό πεταχτάρι είναι το λεγόμενο πολυάγκιστρο, στο οποίο μια σειρά από 10-15 δεμένα αγκίστρια τυλίγονται σε ξερό ψωμί και με αυτό τον τρόπο αλιεύονται κυρίως οι κέφαλοι, συνήθως από ακτές και λιμενοβραχίονες.

Συρτή

Στην Ελλάδα είναι πολύ διαδεδομένη η ελαφριά συρτή ή συρτή αφρού με την οποία αλιεύονται παλαμίδες, λούτσοι, γοφάρια, λαβράκια, μαγιάτικα και μελανούρια, καθώς και η συρτή βυθού, με την οποία ψαρεύονται κυρίως συναγρίδες, στείρες φαγγριά ροφοί και σφυρίδες। Ο ψαράς κινείται με την βάρκα του με πολύ μικρή ταχύτητα και τα θηράματα παραπλανημένα από την κίνηση του γυαλιστερού δολώματος ορμούν και πιάνονται. Σε περίπτωση που το θήραμα είναι μεγάλο ο ψαράς χαλαρώνει και τραβά εναλλάξ την πετονιά, έτσι ώστε να κάμψει την αντίσταση του ψαριού και αυτό κουρασμένο να παραδοθεί. Η ελαφριά συρτή απαιτεί γερο νήμα λινό ή νάιλον, ή με υδραίικο σπάγκο καλά κερωμένο και καταλήγει σε σύρμα μήκους 2,5μ., ικανό να συγκρατήσει το βάρος του ψαριού. Δολώνει με ψεύτικο μεταλλικό ψαράκι, κουταλάκι ή φτερά γλάρου, όλα με μια ή περισσότερες σαλαγκιές στην άκρη. Στη συρτή βυθού χρησιμοποιούνται 9-10 μολύβια, ενώ και εκεί τοποθετείται ψεύτικο ψαράκι ή συχνά και φρέσκο δόλωμα. Χαρακτήρα πιο αθλητικό διαθέτει η αλιεία ανοιχτής θάλασσας με συρτή, που πραγματοποιείται από μικρά σκάροι με ισχυρό κινητήρα. Η αρματωσιά της συρτής στην περίπτωση αυτή αποτελείται από μονό συνθετικό νήμα ή από πλεχτό νήμα αρκετά ανθεκτικό με αγκίστρι σχετικά μεγάλο ( ανάλογα και με τα ψάρια που συχνάζουν στην περιοχή). Τα δολώματα που χρησιμοποιούνται είναι είτε ψόφια είτε ζωντανά είτε τεχνητά ψάρια καλαμάρια ή χταπόδια, τούφες από φτερά ή φούντες από άλλο υλικό. Το καλάμι είναι στηριγμένο σε σταθερή βάση, η οποία είναι προσαρμοσμένη στη καρέκλα ψαρέματος, όπου δένεται ο ψαράς με ιμάντες για να αντιμετωπίσει το δυνατό ψάρι. Στην αλιεία αυτού του είδους το δόλωμα σέρνεται στην επιφάνεια με ταχύτητα όχι μεγαλύτερη των 10 μιλίων , έτσι ώστε να μπορεί να δεχτεί την επίθεση του ψαριού που το ακολουθεί. Με αυτή την βαριά συρτή ή συρτή ύψους συλλαμβάνονται κυρίως ξιφίες, τόνοι, μαγιάτικα ακόμα και σκυλόψαρα. Αυτό το συνασπιστικό είδος αλιείας ονομάζεται game fishing και με αυτό το αντικείμενο διοργανώνονται αρκετά πρωταθλήματα σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα, σε περιοχές του Αιγαίου όπου βρίσκονται γνωστά περάσματα τόνων.Στον κεντρικό ατλαντικό, στις αμερικανικές ακτές είναι πολύ διαδεδομένη η αλιεία με τη λεγόμενη μεγάλη συρτή. Στη Φλόριντα των ΗΠΑ, σε νησιά με τουριστική ανάπτυξη το σπορ αυτό οργανώνεται από ξενοδοχεία, συλλόγους και ιδιώτες που θέτουν στη διάθεση των τουριστών – ερασιτεχνών ψαράδων σκάροι και εργαλεία. Συνηθισμένη λεία στη περιοχή αυτή είναι οι ξιφίες και οι τόνοι.

Καθετή

Σε όλο τον κόσμο είναι διαδεδομένη η παράκτια αλιεία από βάρκα η δημοφιλέστατη και στην Ελλάδα καθετή σε ρηχά ή βαθιά νερά, στις πέτρες στα φύκια ή στην άμμο. Στην περίπτωση αυτή ο ψαράς κράτα την πετονιά στο χέρι του και το ψάρι πιάνεται στο αγκίστρι με τίναγμα του βραχίονα. Η αρματωσιά της καθετής αποτελείται από δυο ή περισσότερα αγκίστρια και ένα μικρό μολύβι. Με καθετή αλιεύονται κυρίως πέρκες, χάνοι, σκορπιοί (στις πέτρες) κ.ά., όλα κοντά στην ακτή. Το πιο γνωστό θήραμα είναι ο χάνος, γι’αυτό και οι βασικές στοιχειώδεις καθετές αποκαλούνται χανικά. Το ψάρεμα με καθετή ενδείκνυται για μέτρια έως ρηχά βάθη, έτσι ώστε να αντιλαμβάνεται ο ψαράς το τσίμπημα αλλά και να μπορεί να μαζεύει την καθετή χωρίς να μπερδεύεται η πετονιά. Τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκε πολύ και μια ειδική κατηγορία καθετής, η οποία γίνεται σε πολύ βαθιά νερά 150-300 μέτρων. Αυτό το είδος αλιείας διευκολύνουν ειδικές ανέμες με ηλεκτροκίνητα μοτέρ οι οποίες τυλίγουν αυτόματα την καθετή από τα βάθη, ενώ με ένα ηλεκτρικό σήμα ειδοποιούν τον ψαρά πότε πιάνονται ψάρια. Το πιο συνηθισμένο θήραμα με αυτή την μέθοδο είναι οι μπαλάδες (γι’αυτό λέγονται και μπαλαδοκαθετές), ενώ συχνά πιάνονται και μεγάλες σκορπίνες, μουγκριά, μπακαλιάροι, γαλέοι και μεγάλοι βλάχοι. Μια καθετή ειδικής μορφής είναι η ζόκα, εργαλείο με χοντρή πετονιά στην οποία το αγκίστρι έχει προσαρμόστε απευθείας σε μολυβήθρα σε σχήμα ψαριού ή ψαροκεφαλής, τρυπημένη στην μια άκρη για να δένεται το νήμα. Το δόλωμα συνήθως είναι χταπόδι ή σουπιά. Με τη ζόκα πιάνονται (κυρίως σε νυχτερινό ψάρεμα) μεγάλα ψάρια, όπως στήρες, ροφοί και σφυρίδες. Ένα είδος ζόκας είναι και η καθετή με σημαδούρα. Ο ψαράς ρίχνει τις ζόκες του (ή απλές χοντρές πετονιές με μεγάλα αγκίστρια δολωμένα με ολόκληρο ψάρι) και σε καθεμία δένει μια μικρή σημαδούρα και αφήνει το εργαλείο να ψαρέψει μόνο του.

Καλάμι

Το ψάρεμα με καλάμι (ή καλαμίδι) είναι πολύ δημοφιλές παγκοσμίως। Από τις βραχώδης ακτές ψαρεύονται με καλαμίδι κέφαλοι, σκορπιοί, σπάροι, σκαθάρια, πέρκες και τσιπούρες. Από τις ακρογιαλιές αλιεύονται με γερά καλαμίδια εφοδιασμένα με κουβαρίστρα όπου τυλίγεται το νήμα, λαβράκια, πέρκες, σαργοί, συναγρίδες κ.ά. Οι αρματωσιές των καλαμιών, φέρουν βαρίδια από μολύβι (μολυβήθρες) και γερά αγκίστρια όπου προσαρμόζεται το δόλωμα, ανάλογα με την προτίμηση των διαφόρων ψαριών. Αρχικά το καλάμι κατασκευαζόταν από κλαδιά δέντρων, ή από κοινές φυτικές καλαμιές και αργότερα από γερά λεπτά μπαμπού. Σήμερα, τα σύγχρονα καλάμια είναι κατασκευασμένα από πολύ ελαφριά και εξαιρετικά ανθεκτικά υλικά (όπως ανθρακονήματα ) τα οποία μπορούν να αντέξουν το βάρος μεγάλων ψαριών. Το ψάρεμα με καλάμι συνηθίζεται στα λιμάνια και στους κυματοθραύστες άλλα και μέσα από βάρκες. Ένα ιδιαίτερα δημοφιλές είδος ψαρέματος με καλάμι γίνεται σε ανοιχτές αμμουδιές τις ημέρες με κύματα και θαλασσοταραχή. Ονομάζεται surf casting και είναι αρκετά διαδεδομένο. Με αυτό τον τρόπο ψαρεύονται μεγάλες τσιπούρες και μουρμούρες.

Written By: andreas jack

Συναγερμός στο Αιγαίο - Λόγω λαγοκέφαλων

Σε κατάσταση συναγερμού βρίσκονται ψαράδες και καταναλωτές στα Δωδεκάνησα, μετά τη διαπίστωση ότι οι τράτες μαζί με τις μαρίδες, τις γόπες και την αθερίνα ψαρεύουν και μικρούς λαγοκέφαλους, επικίνδυνα τοξικά ψάρια.

Όπως έγραψαν Τα Νέα, την Τρίτη - δεύτερη μέρα που επιτράπηκε η αλιεία με τις τράτες, οι ψαράδες βρήκαν και πάλι πολλούς μικρούς λαγοκέφαλους (ή ποντικούς, όπως τους ονομάζουν άλλοι), που το μήκος τους δεν ξεπερνά τα 7-8 εκατοστά.
Οι καταναλωτές διάλεγαν οι ίδιοι μέσα από τις κασέλες τα ψάρια, ενώ οι ψαράδες είχαν φροντίσει να τοποθετήσουν και φωτογραφίες με λαγοκέφαλους ώστε να τους αναγνωρίζουν αμέσως οι αγοραστές. Οι ειδικοί επιστήμονες εκτιμούν ότι η εξάπλωση του λαγοκέφαλου στο Αιγαίο έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις.
Όπως αναφέρεται σε επείγον έγγραφο του διευθυντή του Υδροβιολογικού Ινστιτούτου Ρόδου, Ανδρέα Σιούλα, προς το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, "το ψάρι αυτό μπορεί να είναι πηγή δηλητηριώδους τροφής για τον άνθρωπο, με υψηλό συνδυαζόμενο κίνδυνο θνησιμότητας λόγω της τοξίνης τετραδοτοξίνη ΤΙΧ που περιέχει"।

ΚΑΛΑΜΑΡΙ 4ΚΙΛΩΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΕ ΠΑΡΑΛΙΑ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ

Ένα καλαμάρι μήκους 1,5 μέτρου και βάρους 4 κιλών και 200 γραμμαρίων βγήκε στα ρηχά, στην παραλία του Κάτω Κουμ - Καπί στα Χανιά. Το καλαμάρι είδε ο Σπύρος Φραγκιαδάκης όταν βρέθηκε στην περιοχή για να παρκάρει το αυτοκίνητό του. Ο γιος του που τον συνόδευε μπήκε αμέσως στο νερό και έβγαλε το καλαμάρι.Πρόκειται για καλαμάρι "θράψαλο" που συνήθως συναντάται σε μεγάλα βάθη. Οπως εκτιμάται, το συγκεκριμένο καλαμάρι κυνηγούσε ψιλά ψάρια που το παρέσυραν στα ρηχά νερά με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επιστρέψει σε μεγαλύτερο βάθος.Το καλαμάρι "θράψαλο" φέρει δόντια στις βεντούζες που έχουν τα πλοκάμια του. Συναντάται σε μεγάλα βάθη στη θάλασσα της Μεσογείου και θεωρείται σπάνιο να βγαίνει στην παραλία.Όσο για την "τύχη" του καλαμαριού είναι προδιαγεγραμμένη, καθώς, όπως δήλωσε ο Σπύρος Φραγκιαδάκης, θα αποτελέσει έναν καλό μεζέ για αυτόν και την οικογένειά του.
Πηγή ΑΠΕ